Lead Sayfası

Lead sayfası bir takas sözleşmesi gibi çalışır: ziyaretçi kendini tanımlayan veriyi verir, sayfa da karşılığında hemen bir şey teslim eder. Sayfadaki her unsur yalnızca bu takasa hizmet eder. Başka hiçbir bağlantı rekabet etmesin diye navigasyon kaldırılır, başlık gönderimden sonra neyin geleceğini söyler ve form yalnızca takibi mümkün kılan en küçük alan kümesini ister. Gönderimin kendisi kaydı oluşturduğu için alan seçimi, dönüşüm kararı olduğu kadar bir veri kararıdır: bugün ne sorarsanız, kalıcı olarak ona sahip olursunuz.

Alan sayısı herkesin bildiği ayardır; her ek zorunlu alan bir miktar tamamlamaya mal olur, isteğe bağlı alanlar ise daha az maliyetlidir ama seyrek veri döndürür. Daha az görünen etken, vaat edilen şeyin algılanan değeridir; çünkü somut ve anında kullanılabilir bir çıktı, belirsiz bir vaatten çok daha fazla alanı taşıyabilir. Telefon numarası istemek bir satış aramasının işaretidir ve teklif bunu açıkça haklı çıkarmadıkça gönderimleri düşürür. Kademeli toplama ise uzlaşmadır: şimdi az sorun, sonraki etkileşimde kaydı zenginleştirin.

Asıl pratik soru, gönderim ile ilk insan teması arasında ne olduğudur. Yalnızca bir e-posta adresi saklayan bir sayfa, nitelemeyi listeyi açan kişinin çok daha sonra yapacağı bir tahmine bırakır. Formun hemen ardına bir scorecard koymak, aynı gönderimin şirket büyüklüğü, mevcut kurulum ve zaman planı hakkındaki yanıtlarla birlikte gelmesini sağlar. Pivix hunisinde lead kaydı ile puanlanmış kademe aynı anda oluşur; böylece yönlendirme kuralları, birinin oturup satırı okumasını beklemeden anında devreye girebilir ve doğru takip aynı gün başlar.

Ziyaretçi zaten satın almaya hazırsa ya da dürüstçe vaat edilebilecek değerli bir çıktı elinizde yoksa lead sayfası yanlış araçtır. Fiyatlandırmanın veya ürün dokümantasyonunun önüne form koymak, toplanan adreslerin değerinden çok daha fazla geliri kaybettirir. Yaklaşım ayrıca formu dolduran kişinin karar için önemli kişi olduğunu varsayar; oysa araştırma odaklı satın almalarda bir analist ya da asistan malzemeyi çoğu zaman bir başkası adına toplar. E-postanın zayıf bir kanal olduğu pazarlarda ise toplanan bir adres hiçbir zaman gerçek bir görüşmeye dönüşmeyebilir.

Tamamlama oranını sayfa görüntülemesine değil, başlatılan form sayısına göre okumaya başlayın; çünkü bu iki oran farklı sorunları teşhis eder. Düşük başlatma oranı teklifin ya da başlığın kimseyi ikna etmediği anlamına gelir; yüksek başlatma ve düşük tamamlama ise doğrudan alanları işaret eder. Buna bir de terk noktasını, yani insanların doldurmayı bıraktığı alanı ekleyin, çünkü sorunlu soruyu doğrudan adlandırır.

Ardından yalnızca gönderim hacmini değil, toplanan verinin kullanışlılığını da ölçün. Teslim edilebilir bir kurumsal e-posta taşıyan gönderimlerin payını ve sonradan nitelikli kademeye ulaşanların payını izleyin. Bir sayfa gönderim sayısını ikiye katlarken bu payı yarıya indirebilir; bu da zafer kılığına girmiş bir kayıptır. İki sayıyı birlikte okumak, form değişikliğinin gerçekten iyileştirme mi yoksa eşiği düşürme mi olduğunu söyler.

Ekipler sonunda kimsenin kullanmadığı alanları toplamaya devam eder. Unvan, şirket büyüklüğü ve sektör, ileride belki bölümleme yapılır diye forma eklenir, sonra kimse yapmaz ve eklenen sürtünmenin bedeli boşuna ödenmiş olur. Formu kendisinden sonra gelen sistemlere karşı denetleyin: hiçbir e-posta, yönlendirme kuralı veya rapor bir alanı okumuyorsa o alanı silin. Ayakta kalan her alanın, hangi kararı beslediğini söyleyebilecek adı belli bir sahibi olmalıdır.

İkinci hata, sayfanın yeterince hızlı biçimde yerine getiremeyeceği bir vaatte bulunmaktır. Çıktı ertesi sabah toplu bir e-postayla geliyorsa ziyaretçi çoktan başka işe geçmiştir ve takasın tamamı bir tuzak gibi okunur. Mümkün olan her durumda teslimi doğrudan onay ekranında yapın ve e-postayı teslim aracı olarak değil, bir kopya olarak gönderin. Gönderme ile alma arasındaki o boşluk, takasa duyulan güvenin belirlendiği yerdir.