Sürükle-Bırak Oluşturucu

Etkileşimin kullanıcının hiç adlandırmadığı dört aşaması vardır: alma, sürükleme, hedefleme, bırakma. Alma anında araç ögeyi yakalar ve bir hayalet gösterir; sürükleme boyunca imleci geçerli bırakma bölgelerine karşı sınar; ögenin alacağı konuma bir ekleme göstergesi çizer; bırakıldığında blok ağacını yeniden yazar ve yeniden render eder. Bir oluşturucuda iyi ya da kötü hissettiren her şey üçüncü aşamada yaşar, çünkü kullanıcıya karar öncesi verilen tek söz o göstergedir.

Hissi iki tasarım kararı belirler. Ögenin bırakıldığı yere oturduğu serbest konumlandırma masaüstü tuvalinde tatmin edicidir ve telefonun izleyeceği hiçbir kuralı olmayan düzenler üretir. Ögelerin yalnızca tanımlı yuvalara girebildiği kısıtlı bırakma bazı dizilimleri reddeder ama sonucun yeniden akmasını garanti eder. Geniş bırakma bölgeleri ve affedici hizalama hatalı bırakmayı azaltır, hassas yerleştirmeyi zorlaştırır; araçlar doğrulukla toleransı takas eder.

Uygulamada sürükleme çoğunlukla düzen için değil sıralama için kullanılır: kanıt bölümünü formun üstüne almak, bir soruyu dizide öne çekmek, harekete geçirici mesajı alt bilgiden çıkarmak. Bu yüzden en iyi kolaylıkları yeniden sıralama hak eder: görünür bir tutamak, tuval kadar içinde de sürükleyebileceğiniz bir taslak listesi ve önceki sırayı birebir geri getiren bir geri alma. Bir Pivix scorecard'ında aynı hareket quiz sorularını yeniden sıralar.

Sürükleme bir imleç hareketidir ve tavanı budur. Dokunmatik ekranda yavaş ve hassasiyetsizdir; araç yukarı taşı ve aşağı taşı komutları sunmadıkça klavye veya ekran okuyucuyla fiilen kullanılamaz; hedefin üç ekran uzakta olduğu elli bloklu bir sayfada ölçeklenmez. Ayrıca hiçbir niyeti kodlamaz: ağaç, bir bloğun üçüncü sırada durduğunu kaydeder, her zaman fiyatlandırma bölümünden sonra gelmesi gerektiğini değil.

Buradaki sinyaller sayfa sinyalleri değil, düzenleme sinyalleridir. Yayınlanan sayfa başına düzenleme sayısını ve geri almayla biten oturumların payını sayın: bırakmanın hemen ardından sık geri alma, bırakma bölgelerinin kaba veya göstergenin belirsiz olduğunu söyler. Editörü açmaktan küçük bir değişikliği yayınlamaya geçen süre, hareketin yardımcı mı yoksa engel mi olduğunu gösterir.

Çıktı tarafında, yoğun sürükleme yapılan her oturumdan sonra yayınlanan sayfayı tüm kırılma noktalarında karşılaştırın ve yayından önce değil sonra bulunan düzen kusurlarını kaydedin. Artan sayı, tuvalin duyarlılık kurallarının karşılayamayacağı dizilimlere izin verdiğini gösterir. Ana kullanım yeniden sıralamaysa, taşınan bölümün dönüşümü gerçekten değiştirip değiştirmediğini ölçün.

En pahalı hata, sayfayı geniş bir masaüstü tuvalinde göz kararı dizip yayına almaktır. Göz hizasına itilen ögeler yalnızca o genişlikte çalışan boşluklar taşır ve telefon görünümü onları kimsenin seçmediği bir sırayla üst üste yığar. Öngörülebilir biçimde yığılan bölümlerle kurun ve yayınlamadan önce her kırılma noktasını açın. Araç serbest konumlandırma sunuyorsa bunu küçük ekranlarda gizlenebilecek dekoratif ögelere saklayın.

İkinci hata, kimsenin fark etmediği yanlış bırakmadır. Komşu kabın yarım piksel içinde bırakılan bir blok o kabın iç boşluğunu ve arka planını devralır, sayfa neredeyse doğru görünür ve arıza haftalar sonra tek bir cihazda ortaya çıkar. Sürüklerken hayalete değil ekleme göstergesine bakın, her taşımadan sonra katman taslağını kontrol edin ve beklenmedik bir yere düşen bırakmayı geri sürüklemek yerine hemen geri alın.