Topluluk Odaklı Büyüme

Topluluk odaklı bir model, esas olarak üyeler birbirine yanıt verdiği için işler. Biri bir problemi yazar, geçen ay aynı problemi çözmüş başka bir üye yanıtlar ve bu alışveriş sonradan gelen herkes için aranabilir biçimde orada kalır. Bu tek hamlede iki varlık üretir: şirketin parasını ödemediği bir destek hizmeti ve pazarlama gibi değil kanıt gibi okunan gerçek kullanım senaryolarından oluşan bir arşiv. İşleyişin birimi bir kampanya değil; kuralları, moderatörleri ve üyelere geri dönme nedeni olan bir alandır.

Bir toplulukta yoğunluk, toplam üye sayısından çok daha fazla şey ifade eder. Bir sorunun bir saat içinde yanıtlandığı küçük bir grup insanları geri getirir; gönderilerin yanıtsız kaldığı büyük bir grup ise üyelere sormamayı öğretir. Bu yüzden büyüme; erken aşamada yeterince uzman yanıtı ekmeye, üyelerin birbirinin problemini tanıyacağı kadar dar bir konuya ve katkı verenlere görünür bir statü tanımaya bağlıdır. Ödünleşimler süregiden moderasyon maliyeti, geç gelen getiri ve kontrol kaybıdır; rakipler, fiyatlar ve ürün kusurları herkesin gözü önünde konuşulur.

Buradaki asıl pratik problem, alanı bir satış hunisi gibi hissettirmeden gelirle ilişkilendirmektir. İşe yarayan şey, üyelerin kendileri hakkında zaten öğrenmek istediği bir şeyi sunmaktır: bir kıyaslama, bir olgunluk öz değerlendirmesi, akranlarıyla bir karşılaştırma. Bir scorecard quizi tam da bu nedenle buraya iyi oturur, çünkü sonuç üye için gerçekten faydalıdır ve aynı anda şirkete uyumu ve niyeti gösterir. Bu üyeler markaya zaten güvendiği için quizin işi ikna etmek değil, esasen üyeleri segmentlemek ve her birini doğru sonraki adıma yönlendirmektir.

Topluluk modeli yalnızca kullanıcıların konuşacak ortak bir zanaatı olduğu yerlerde işler. Çevresinde süregiden bir pratik bulunmayan, birbirinin yerine geçebilir bir ürünün alıcılarının tartışacak bir şeyi yoktur ve onlar için kurulan forum ne kadar emek verilirse verilsin uzun süre boş kalır. Model ayrıca yavaş işler ve tahmin edilmesi zordur; bu yüzden kısa vadeli bir pipeline açığının yanıtı olamaz. Üstelik istendiği anda kapatılamaz da: var olan bir topluluğu terk etmek, yarattığı güveni inşa edildiğinden çok daha hızlı yıkar.

Önce alanın sağlığı gelir: bir ay içinde gönderi yazan ya da yanıtlayan üyelerin payı, hiç olmazsa bir yanıt alan soruların payı ve ilk yanıta kadar geçen medyan süre. Aktif katkı verenlerin sessiz okuyuculara oranı sürekli düşüyorsa, toplam üye sayısı artmaya devam etse bile alan bir topluluktan çok bir izleyici kitlesine dönüşüyor demektir. Üçünü de sadece lansmanda değil her ay izleyin.

Ticari etkiyi görmek için üyeleri, önemsediğiniz sonuçlarda üye olmayanlarla karşılaştırın: dönüşüm oranı, hesap genişlemesi ve müşteri kaybı. Üyelik kendi kendini seçtiği için bu karşılaştırma nedensel değil yön göstericidir; bu yüzden onu basit bir ilişkilendirme kuralıyla eşleştirin: ilk kaydedilen teması bir topluluk bağlantısı ya da alan içinde doldurulmuş bir öz değerlendirme olan lead'leri ayrıca etiketlemek gibi.

En sık yapılan hata, bir alan açıp beklemeye geçmektir. Boş bir forum ilk gelenlere burada kimsenin olmadığını söyler ve bu izlenimi tersine çevirmek, iyi bir ilk izlenim bırakmaktan çok daha zordur. Kapıları açmadan önce birkaç aktif üyeyi bizzat kazanın, gerçek sorular ekin ve bunları hakkıyla yanıtlayın; ilk aylarda hiçbir şey henüz kendi kendine yürümediği için ekipten günlük bir varlık taahhüt edin.

İkinci hata, topluluğu pipeline için hasat etmektir. Satışın üyelere attığı doğrudan mesajlar, tanıtım gönderileri ve form arkasına saklanan yanıtlar, akranlar arası bir alanı bir kanala çevirir ve o alanın değerini yaratan katkıcılar ilk ayrılanlar olur. Ticari teklifleri isteğe bağlı ve görünür biçimde faydalı tutun, tek bir öngörülebilir yere koyun ve başarıyı bu ay çıkarılan lead sayısıyla değil katılım ve kalıcılıkla ölçün.